Wetsvoorstel
20-08-2003

Sabine de Bethune

Wetsvoorstel tot wijziging van artikel 22 van het Wetboek van de Belgische Nationaliteit (3-146)

(Ingediend door mevrouw Sabine de Bethune)

--------------------------------------------------------------------------------

TOELICHTING

--------------------------------------------------------------------------------

Dit wetsvoorstel neemt de tekst over van een voorstel dat reeds op 6 oktober 1999 in de Senaat werd ingediend (stuk Senaat, nr. 2-95/1 ­ BZ 1999).

Een meerderjarige Belg die vrijwillig een vreemde nationaliteit verkrijgt, verliest de Belgische nationaliteit. Deze regel vinden we terug in § 1 van artikel 22 van het Wetboek van de Belgische nationaliteit, alsook in artikel 1.1 van de door België ondertekende Internationale Overeenkomst betreffende de beperking van gevallen van meervoudige nationaliteit en betreffende militaire verplichtingen in geval van meervoudige nationaliteit, opgemaakt te Straatsburg op 6 mei 1963. Deze overeenkomst werd op 22 mei 1991 bij wet goedgekeurd, samen met het bijbehorend protocol en het aanvullend protocol (opgemaakt te Straatsburg op 24 november 1977).

Een tweede protocol tot wijziging van voornoemde overeenkomst, opgemaakt te Straatsburg op 2 november 1993, werd nog niet bekrachtigd door de Belgische wetgever. In artikel 1 van dit Protocol wordt bepaald dat « (...) en cas de mariage entre ressortissants de Parties contractantes différentes, chacune de ces Parties peut prévoir que le conjoint qui acquiert la nationalité de l'autre conjoint, à la suite d'une manifestation expresse de volonté, conserve sa nationalité d'origine. »

Deze idee om, in geval van zogenaamde gemengde huwelijken, de echtgenoot die vrijwillig de nationaliteit van de andere echtgenoot verkrijgt de eigen nationaliteit te laten behouden, verdient navolging.

Het oude principe dat meervoudige nationaliteit moet worden vermeden, dient herbekeken te worden in het licht van de maatschappelijke realiteit, zijnde de toenemende mondialisering. In een samenleving waarin de diverse culturen steeds meer door elkaar leven, dient het respect voor eenieders eigenheid centraal te staan. Het feit dat men vrijwillig de nationaliteit van zijn echtgenoot bekomt, mag dan ook niet automatisch impliceren dat men afstand dient te doen van de banden die men heeft met de gemeenschap waarin men is opgegroeid. De verwerving van een nieuwe nationaliteit mag met andere woorden niet noodzakelijkerwijze betekenen dat men als echtgenoot exclusief deel gaat uitmaken van de cultuurgemeenschap van de andere echtgenoot. Zulks gaat in tegen de basisfilosofie die aan de multiculturele samenleving ten grondslag ligt.

Anderzijds kan men het behoud van de eigen ­ in dit geval Belgische ­ nationaliteit ook beschouwen als een soort extra bescherming voor de Belg die huwt met een vreemdeling. Indien men de staat van Belg bezit, kan men immers aanspraak maken op de rechten die daaruit voortvloeien. Wanneer men bijvoorbeeld verwikkeld raakt in een echtscheiding, kan dit niet onbelangrijk zijn.

Dit voorstel strekt er dan ook toe gebruik te maken van de mogelijkheid, geboden in het tweede protocol, met name het behoud van de eigen nationaliteit door de Belgische echtgenoot die vrijwillig de nationaliteit verkrijgt van zijn vreemde echtgenoot.

Sabine DE BETHUNE.

--------------------------------------------------------------------------------

WETSVOORSTEL

--------------------------------------------------------------------------------

Artikel 1

Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.

Art. 2

Artikel 22, § 1, 1º, van het Wetboek van de Belgische nationaliteit wordt aangevuld als volgt :

« , behalve indien de vreemde nationaliteit wordt verkregen op grond van het huwelijk met een vreemde echtgenoot; ».

21 juli 2003.

Sabine DE BETHUNE.



Terug naar het overzicht